محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

467

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

چند گاه بحسن وسيله و تقريب حيله ، شرح احوال او بعرض نواب خواندگار رسيد و از جهت مراعات حال و مراقبت احوال او ، ايلچى سخندان با نفايس اشياء فراوان به درگاه سلاطين پناه پادشاه ممالك ارسال نمودند و ايلچى در منتصف اسفند از ماه جلالى سنهء احدى و الف كه موكب نصرت قران از دار السلطنهء اصفهان معاودت فرموده بود ، بسعادت تقبيل عتبهء عليه مستسعد و سرافراز گرديد و بعد از چند روز بمجلس بهشت آيين رخصت بار يافته هدايا و تحفه‌ها را با پيغامى كه آورده بود گذرانيد و مكتوبى كه در باب اصلاح مهم خان احمد و صلاح كار او نوشته بودند معروض رأى جهان آراى گردانيد . حاصل مضمون آنكه چون خان احمد سيدى عزيز است و عمر او قريب بهفتاد رسيده اكثر ايام زندگانى را بفراغت و كامرانى گذرانيده و درين ايام بطريق آبا و اجداد كرام سر رشتهء ارادت و اعتقاد از دست نداده و همواره شيوهء متابعت و طريقهء مصادقت مسلوك داشته ، الحال به جهت بعضى سوانح كه وقوع آن بر ضمير مهر تصوير واضح و لايح است ، از روى اختيار يا اضطرار ، مملكت موروثى را گذاشته التجاء به اين درگاه آورده و بموجب « من تشبث باذيال المقبلين اقبل مراده » ، دست توسل بذيل عاطفت منتسبان اين آستان رفيع مكان زده خود را از مخصوصان اينجانب شمرده اكنون مقتضاى مروت و لازمهء فتوت آنست كه چون فيما بين نواب و آن خسرو كرامت و ولايت انتما ، اساس محبت و و داد و بناى مودت و اتحاد استحكام تمام يافته جهت تراضى و تشفى خاطر اينجانب ، بدستور سابق حكومت مملكت گيلان و توابع را به او مخصوص دانسته « 1 » عنان اختيار آن ملك را به تصرف او گذارند ، تا او نيز باميدوارى تمام در ظلال حمايت آن خلاصه خاندان رسالت و نقاوهء دودمان سلطنت بسر برده بقيهء عمر در وطن مألوف و مسكن معطوف خود بگذراند . و بعد از گذرانيدن هدايا و مكتوب

--> ( 1 ) - م : دانشته .